Foto:SVG
"Vivir sin leer es peligroso, porque obliga a conformarse con la vida"
Michel Houellebecq




Mostrando las entradas para la consulta Carmen Laffón ordenadas por relevancia. Ordenar por fecha Mostrar todas las entradas
Mostrando las entradas para la consulta Carmen Laffón ordenadas por relevancia. Ordenar por fecha Mostrar todas las entradas

miércoles, 15 de diciembre de 2021

#poesíasoloenfinde/52

(1837-1885)


Carmen Laffón (Premio Nacional de Artes Plásticas 1982): Bodegón nocturno
(Grada 158, Inmaculada González)



XXXVII

Teño un mal que non ten cura,
un mal que nacéu comigo,
i ese mal tan enemigo
levarame’ á sepultura.

   Curandeiros, ceruxanos,
dotores en medeciña,
pra esta infirmidade miña
n' hay remedio antr’os humanos.

   Deixá, pois, de remexer,
con concencia o sin concencia,
os libros da vosa cencia,
pois para min n' a han de ter.

   ¿Qu’o dudás? Duda non cabe
nesto que digo, doutores:
anque pese, hay amargores
que non pasan con xarabe.

   ¿Asañasvos porque digo
verdás que sabés de sobra?
Pois a probar...  mans á obra…
vede de curarme, amigo.

   O meu mal i o meu sofrir
é o meu propio corazón.
¡quitaimo sin compasión!
Despois, ¡faceme vivir!


XXXVII

Este mal no tiene cura,
que es mal que nació conmigo,
y es un mal tan enemigo
que ha de darme sepultura.

Médicos y cirujanos,
curanderos y doctores,
para calmar mis dolores
aún no hay remedios humanos.

Dejad, pues, de revolver,
con conciencia o sin conciencia,
los libros de vuestra ciencia;
para mí no han de valer.

¿Lo dudáis? Duda no cabe
en cuanto digo, doctores:
aunque os pese, aún hay ardores
que no pasan con jarabe.

¿Os irritáis porque digo
lo que ya sabéis de sobra?
Probad…, manos a la obra:
tratad de curarme, amigos.

Mi enfermedad, mi sufrir,
es mi propio corazón.
¡Sacadlo, sin compasión!
Después, ¡hacedme vivir!

 De Follas Novas, en Poesía completa, Edición bilingüe de Juan Barja, Abada Editores, 2009



Verónica Forqué y Juan Diego en ¡Ay, Carmela!, de Sanchís Sinisterra 
(Estudio 1, TVE)

sábado, 27 de noviembre de 2021

#poesíasoloenfinde/44

(1902 - 1963)
Generación del 27


Carmen Laffón - Bodegón con libros, obra homenaje a la Universidad de Sevilla.
Trianarts


Quisiera estar solo en el sur

                               Quizá mis lentos ojos no verán más el sur 
                          de ligeros paisajes dormidos en el aire, 
                          con cuerpos a la sombra de ramas como flores 
                          o huyendo en un galope de caballos furiosos. 

                          El sur es un desierto que llora mientras canta, 
                          y esa voz no se extingue como pájaro muerto; 
                          hacia el mar encamina sus deseos amargos 
                          abriendo un eco débil que vive lentamente. 

                          En el sur tan distante quiero estar confundido. 
                          La lluvia allí no es más que una rosa entreabierta; 
                          su niebla misma ríe, risa blanca en el viento. 
                          Su oscuridad, su luz son bellezas iguales.

            De Un río, un amor  en La realidad y el deseo , Alianza Tres, Madrid, 1991




Chromatics - "I Want to be alone"